Buiten de raad gesproken: Iets te verbeteren

Lettergrootte:

LR13jan14 02Twee gebeurtenissen van de afgelopen weken zijn het waardig om in deze column aandacht aan te schenken. Ten eerste de gebeurtenis op een zaterdagochtend, halverwege die ochtend werd er aangebeld door een lichtelijk gestreste buurman die vertelde dat hij was buitengesloten omdat hij de deur achter zich had dicht getrokken terwijl er nog sleutels aan de binnenzijde van de deur in het slot zaten en de deur niet meer van buitenaf was te openen. Mijn opmerking dat hij dan een probleem had viel in minder goede aarde maar mijn bereidheid hem te helpen te zoeken naar een oplossing compenseerde dat volledig. Gezamenlijk hebben we de mogelijkheden onderzocht en er één gevonden, daarvoor moest er wel worden gewacht op hulptroepen. Omdat tijdens het wachten de lunchtijd zich aandiende hebben we de buurman en zijn inmiddels gearriveerde echtgenote aangeboden met ons de lunch te gebruiken. Na de lunch is het gelukt om de woning van de buurman weer te kunnen betreden. Voor zover niets bijzonders anders dan dat we hiervoor in de vorige eeuw het woord Participatie Maatschappij niet nodig hadden voor burenhulp maar dat het toen gewoon: omkijken naar elkaar heten en helpen waar mogelijk, ook op het gebied van zorg. Vandaag de dag lijkt het niet meer zo vanzelf sprekend meer te zijn omdat we het druk genoeg hebben met onszelf denken we.

Maar er gloort hoop aan de horizon Douwe Bob gaat met zijn eurosongfestivallied de strijd aan tegen het jachtige bestaan waarin wij ons bevinden, onthaasten even pas op de plaats is het advies en denk na over waar je mee bezig bent per slot van rekening heeft de jacht op steeds meer ons gebracht waar we nu zijn: problemen met de gezondheidszorg bijvoorbeeld waar besluiten te haastig zijn genomen om ze goed te kunnen uitvoeren. Hier valt nog wel wat te verbeteren.
De tweede gebeurtenis betreft de behandeling van het Integraal Accommodatie Plan ( IAP ) in de Commissie Samen Wonen van 3 maart jl. Van het democratisch recht om in te spreken tijdens de vergadering hebben dertien personen, allen vertegenwoordigers van organisaties, gebruik gemaakt. Want zoals bij ieder plan kunnen de voordelen voor de ene, in dit geval organisaties zoals sportverenigingen, onderwijsinstellingen en vrijwilligers die iets doen voor onze samenleving, nadelig uitpakken voor de ander. Dit kwam tijdens de inspraakbijdrage dan ook naar voren, helaas kwam ook naar voren dat niet alle betrokkene in de gelegenheid waren gesteld om over hetgeen wat in het IAP is opgenomen en betrekking heeft op het functioneren van die organisaties in de nabije toekomst hierover mee te praten. Ook hier valt nog wel wat te verbeteren. Bijna alle insprekers hielden zich aan de, vanwege het grote aantal insprekers, vooraf gemelde ingekorte tijd om hun bijdrage ten gehore te brengen aan de Commissieleden en het beantwoorden van vragen anders dan een enkeling die het houden van een pleidooi toevoegde aan het beantwoorden. Vaak hoor je volksvertegenwoordigers, ook op lokaal niveau, zich afvragen hoe het komt dat de kloof tussen politiek en burgers blijft bestaan. De behandeling van het IAP in de Commissie Samen Wonen na de inspraakbijdrage geeft hier misschien wel een antwoord op, van de aanwezige commissieleden had het merendeel moeite zich te houden aan de vooraf, en verondersteld bij iedereen bekend zijnde, spelregels aangaande behandelwijze tijdens Commissievergaderingen. Politici verwachten van burgers dat zij zich houden aan gemaakte afspraken maar vergeten dat zij een voorbeeld functie hebben en daar ook zelf naar dienen te handelen. Ook hier valt wel wat te verbeteren.

Postbus 3015, 2980 DA, Ridderkerk.
Copyright (c) 2017 Leefbaar Ridderkerk. Alle rechten voorbehouden.